Sekcja Teatrów Lalkowych

Skład Zarządu Sekcji

Przewodnicząca
Katarzyna Kulik

Wiceprzewodnicząca
Henryka Korzycka

Sekretarz
Maria Wilma-Hinz

Członkowie Zarządu Sekcji

Grzegorz Kwieciński
Eliza Mieleszkiewicz
Zbigniew Niecikowski
Konrad Szczebiot

Aktualności

Aleksander Skowroński

6.12.1935 - 24.11.2020

Dzisiaj, nie doczekawszy zbliżających się 85. urodzin, odszedł Aleksander Skowroński, aktor przez wiele lat związany z Teatrem Lalki i Aktora Miniatura w Gdańsku, gdzie zadebiutował grając postać Melchiora w „Pastorałce” Schillera w reżyserii Natalii Gołębskiej, z Towarzystwem Wierszalin w Białymstoku, Teatrem Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białystoku oraz Wybrzeże w Gdańsku.

Na scenie Teatru Miniatura był Kierowcą i Kowbojem Billem w „Małym tygrysie Pietrku” Januszewskiej, Jockerem w „Latającym wiatraku” Aliny i Jerzego Afanasjewów, Ogarem w „Polowaniu na lisa” Mrożka, Królikiem w „Kubusiu Puchatku” Milne, Faginem w spektaklu „Oliwer Twist” Dickensa, Capuletim w „Romeo i Julii” Szekspira, Arlekinem w „Kramie Karoliny” de Ghelderoda, Królem w „Dziadku do orzechów” Hoffmanna, Panem Bobo, Klownem i Szalonym Starcem w „Koralinie” Gaimana, czy Pingwinem i Wężem w „Szalonym ZOO” Szachnowskiej.

W Wierszalinie wcielił się w postać Starca w „Turlajgoszku” Słobodzianka i Tomaszuka, Senectusa w „Merlinie” Słobodzianka, Pustelnika w „Klątwie” Wyspiańskiego, Meszulacha w „Dybbuku” An-skiego, Dziedzica Popielskiego w spektaklu „Prawiek i inne czasy” Tokarczuk. W białostockim Teatrze Dramatycznym był Dyrektorem Piórkowskim w „Ferdydurce” Gombrowicza, a na deskach gdańskiego Wybrzeża Ławnikiem w „Sprawie miasta Ellmit” Villqista, czy Kucharzem w „365 obiadach albo rewii stołowej” Ćwierciakiewiczowej. Ostatnią swoją premierę zagrał w Teatrze Muzycznym w Gdyni przywdziewając kostium Starca w „Małym księciu. Końcówce” Saint-Exupéry’ego.

Na dużym ekranie zadebiutował, jako Wodzirej w „Czarodzieju z Harlemu” Pawła Karpińskiego. Drugoplanowe, ale bardzo wyraziste i barwne postaci zagrał też w filmach i serialach: „Boża podszewka” Izabeli Cywińskiej (Uciekinier z Wilna), „Stara baśń” Jerzego Hoffmana (Grom), „U pana Boga w ogródku” Jacka Bromskiego (Ojciec komendanta, emerytowany ogniomistrz), „Anna Karenina” Davida Blair’a (Pop w Kursku), „Piksele” Jacka Lusińskiego (Leśny Dziad), „Uwikłanie” Jacka Bromskiego (Portier w Przegorzałach), „Bilet na księżyc” Jacka Bromskiego (Dziadek), , czy „Korona królów” (Kowal).

Laureat nagród:
1964 – Nagroda PMRN w Sopocie
1967 – nagroda aktorska na III Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu
1974 – nagroda aktorska na III Tv Festiwalu Widowisk Lalkowych
2012 – Nagroda HENRYK – przyznana przez Sekcję Teatrów Lalkowych ZASP
2017 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska – z okazji jubileuszu 60-lecia pracy artystycznej oraz Międzynarodowego Dnia Teatru

***

Uroczystości pogrzebowe odbędą się we wtorek, 1 grudnia 2020 roku o
godzinie 10.00 w Cerkwi na ul. Traugutta.
Kondukt żałobny wyruszy spod bramy cmentarza Srebrzysko o godzinie 12.00.

Łukasz Bugowski – laureatem Nagrody im. Jana Świderskiego

Brawa dla Łukasza Bugowskiego, laureata Nagrody im. Jana Świderskiego, przyznanej przez Jury 26. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (organizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego), a ufundowanej przez Zarząd Sekcji Teatrów Dramatycznych Związku Artystów Scen Polskich.

Nagrodą wyróżniono artystę za role: Edgara – Najmniejszego Ziarenka Piasku i Wilka I w spektaklu Opolskiego Teatru Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, „Wielkie mi coś”, autorstwa i w reżyserii Marty Guśniowskiej, która w tej edycji Konkursu również zdobyła zwycięskie laury w kategorii  Najlepszy Dramat za teksty: „Kto się boi Pani Eś”, „Wielkie mi Coś” i ” Tchórzofretka”. Obojgu ślemy gratulacje, życząc kolejnych sukcesów!!!

W laudacji na cześć Łukasza Bugowskiego pisaliśmy:

„Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej ma na celu nagradzanie najciekawszych poszukiwań repertuarowych w polskim teatrze, wspomaganie rodzimej dramaturgii w jej scenicznych realizacjach oraz popularyzację polskiego dramatu współczesnego. Przedstawienie spełniło te oczekiwania i założenia a Pana postaci stworzone w tej pełnej humoru, ale i refleksji opowieści, w której wraz z innymi bohaterami poszukują sposobu, aby przywrócić światu jego naruszony ład i porządek, dostarczyły wrażeń godnych tego wyróżnienia.

Gratulując kreacji aktorskiej i dzisiejszego artystycznego sukcesu, dziękujemy jednocześnie za to ważne przesłanie, jakie niesie „Wielkie mi coś”. Każdy człowiek  dostaje szansę, aby móc stworzyć rzeczy i małe, i wielkie i tylko od niego zależy, czy w ogóle i we właściwym czasie ten dar wykorzysta. W świecie fikcji czas można cofnąć, w realnym – nie do wykonania. Niby proste i banalne, a jakże, dla niektórych ciągle trudne do przyswojenia, dlatego warto językiem teatru snuć opowieść będącą przestrogą i jednocześnie zachętą do zadbania o to, żeby nigdy i nigdzie żaden Słoń Pistacjusz, żadnego dziewiętnastego kwietnia, o godzinie dwudziestej trzeciej dwadzieścia, ani żadnej innej, połknąć Księżyca się nie odważył…”

Zdjęcia pochodzą ze strony Opolskiego Teatru Lalki i Aktora im. A. Smolki

Marta Guśniowska, fot. Magdalena Starczewska

Łukasz Bugowski i scena zbiorowa w spektaklu „Wielkie mi Coś”, fot. Grzegorz Gajos

Ogłoszenie wyników Konkursu:
https://www.instytut-teatralny.pl/kalendarium/final-26-edycji-konkursu-na-wystawienie-polskiej-sztuki-wspolczesnej_2020-11-18

Bogdan Nauka

1958 - 20.11.2020

W pełni sił twórczych, w roku swojego jubileuszu czterdziestolecia pracy artystycznej, odszedł Bogdan Nauka – reżyser, teatrolog, dyrektor Zdrojowego Teatru Animacji, którym kierował od 26 lat. Przez kilka lat pełnił też funkcję dyrektora Teatru Jeleniogórskiego sceny Animacji i dramatycznej im. Norwida w czasie, gdy obydwa teatry były połączone. Zanim trafił do Jeleniej Góry był kierownikiem literackim i asystentem reżysera we Wrocławskim Teatrze Lalek, spełniał się też w roli pedagoga będąc wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, filii we Wrocławiu.

Świat teatru lakowego stracił kolejnego twórcę oddanego tej dziedzinie sztuki.

https://www.facebook.com/ZdrojowyTeatrAnimacjiWJeleniejGorze/posts/3602498103122144

Zbigniew Poprawski

4.06.1930 - 24.10.2020

Nie żyje Zbigniew Poprawski – aktor, reżyser, dramatopisarz, autor sztuk dla dzieci, który swoją przygodę ze sceną rozpoczął jako aktor lalkarz w krakowskim Teatrze Groteska ucząc się zawodu od samego Władysława Jaremy. Po paru latach trafił do zespołu Teatru Rapsodycznego Mieczysława Kotlarczyka spełniając się tym razem w roli aktora dramatycznego, grając m.in. Bolesława Śmiałego w „Legendach złotych i błękitnych”, Odysa w „Odysei”, Króla Marka w „Dziejach Tristana i Izoldy”, Oniegina w „Eugeniuszu Onieginie”, czy Księdza w „Dziadach”.  Zaś współreżyserował spektakle w Teatrze Jednego Aktora Danuty Michałowskiej.

Z takim bagażem doświadczeń powrócił do środowiska lalkarskiego pisząc sztuki dla dzieci, m.in. „Bal u Króla Lula”, „Chodzi Turoń, paszczą kłapie”, „Kotek Protek”, „Tajemnica wesołego miasteczka”, „Złota jabłoń”, „Żyrafa, czy tulipan”. „Misie Ptysie”, to pierwszy i od razu wyróżniony utwór w organizowanym w 1963 roku, przez Związek Literatów Polskich, konkursie na sztukę lalkową MKiN, wystawiony przez Teatr Lalek Pleciuga w Szczecinie. Kilka lat później na tej scenie sam wyreżyserował kolejną sztukę, która wyszła spod jego pióra „Chodzi Turoń, paszczą kłapie”. Jego, jako reżysera, wieloletnia przygoda z teatrem lalek rozpoczęła się od „Płaszcza” Gogola, wystawionego w Teatrze Lalki i Aktora im. Andersena w Lublinie, a pierwszą inscenizacją własnej sztuki, którą zobaczyli mali widzowie łódzkiego Teatru Arlekin – „Kotek Protek”.

Będąc reżyserem w Teatrze Lalek Banialuka w Bielsku-Białej, Teatrze Lalki i Maski Groteska w Krakowie, Kubuś w Kielcach, Guliwer w Warszawie, Dzieci Zagłębia w Będzinie, rabczańskim Rabciu oraz dyrektorem w Śląskim Teatrze Lalki i Aktora Ateneum, zrealizował dziesiątki spektakli według własnych tekstów oraz innych autorów, m.in. „Czarodziejskie skrzypce” i „Baśń o pięknej Pulcheryi i szpetnej Bestyi” Ośnicy, „Dziura w moście” Brzechwy, „Kopciuszek” i „Królowa Śniegu” Szwarca, „Dziadek do orzechów” Theodora/Hoffmanna, czy „Wesołe historie” Szelburg-Zarembiny.

Był laureatem nagród:
1973 Opole – IV Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek – nagroda KZT w Opolu za „Baśń o pięknej Pulcheryi i szpetnej Bestyi” J. Ośnicy w Państwowym Teatrze Lalek „Banialuka” w Bielsku Białej

1974 Ogólnopolski Konkurs Dramaturgiczny miesięcznika „Scena” – II nagroda za scenariusz „Bal u Króla Lula”

1975 Opole – V Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek – nagroda dla przedstawienia „Historia nie z tej ziemi i jamnik Doremi” z Teatru Miniatura w Gdańsku

1983 Warszawa – Telewizyjny Festiwal Widowisk dla Dzieci i Młodzieży – II nagroda jury dla spektaklu „Baśń o pięknej Pulcheryi” Jana Ośnicy w Teatrze Groteska w Krakowie oraz nagroda dziecięcej widowni telewizyjnej.

Odszedł artysta, który zapisał ważną kartę w historii polskiego teatru lalek.

Cenna inicjatywa Teatru Lalki i Aktora „Kubuś”

Teatr Lalki i Aktora „Kubuś”, pod patronatem Okręgu Ligi Ochrony Przyrody w Kielcach, przyłączył się do akcji „Z miłości do przyrody - Pszczoły w mieście”, której celem jest stawianie mikropasiek w centrum miasta.

Ule z pszczołami pojawiają się na dachach hoteli, sklepów, urzędów czy instytucji kulturalnych nie tylko w Polsce, ale we wszystkich światowych metropoliach. Teatr „Kubuś" też ma swój ul, który stoi na dachu kamienicy na ul. Sienkiewicza 76. Dzięki umieszczonej w ulu kamerze, można do niego zajrzeć i obserwować życie pszczół online poprzez stronę www.teatrkubus.pl

Teatr „Kubuś” zakładając swoją pasiekę, którą będzie się opiekować LOP, wspiera działania edukacyjne i ekologiczne na rzecz ochrony pszczół. Ich obecność w mieście sprzyja bioróżnorodności oraz ocaleniu przed wyginięciem licznych gatunków zwierząt i roślin.

Pszczoły są naszymi przyjaciółmi - bez nich życie na Ziemi byłoby niemożliwe.

Zachęcamy wszystkich, którzy mają taką możliwość, do zakładania „dachowych” pasiek.

A tymczasem zaglądajcie do „Kubusiowego” ula.

Związek Artystów Scen Polskich ZASP – Stowarzyszenie
Al. Ujazdowskie 45
00-536 Warszawa
pon. – pt.: 9.00 – 17.00
e-mail: zasp@zasp.pl

Copyright © 2020 Związek Artystów Scen Polskich ZASP – Stowarzyszenie. All Rights Reserved.

Webdesign by Pink Design