90. urodziny obchodzi prof. Jerzy Artysz

90. urodziny obchodzi prof. Jerzy Artysz

Z okazji 90. rocznicy urodzin, mamy zaszczyt złożyć najserdeczniejsze życzenia:

Niezawodnego zdrowia – by promieniować swym artystycznym blaskiem, energii – by z honorem nieść bezcenny płomień etycznych wartości najszlachetniejszej sztuki,! siły – by niezłomnie wytrwać w tych kuriozalnych warunkach pandemicznej izolacji. Wdzięczni za to, że Pan Profesor swoją obecnością w naszym gronie zaszczyca nas swoim moralnym, artystycznym i pedagogicznym autorytetem, z wyrazami najgłębszego szacunku i uznania

Sekcja Teatrów Muzycznych
ZASP

Profesor Jerzy Artysz
„Jerzy Artysz, który przy swojej prawdziwie uniwersalnej technice wokalnej potrafi zaśpiewać wszystko co na baryton napisano, poradził sobie również z partią Makbeta. Jak zwykle daje on z siebie tyle, ile dać może nie przekraczając granic dobrego smaku…” – napisał Olgierd Pisarenko, po warszawskiej premierze Makbeta Verdiego w 1985 roku. Dwa lata później, po premierze Traviaty, można było przeczytać: „Wibrujący baryton Artysza jest jakby stworzony do partii Germonta ojca. Czuło się cały czas poczucie wielkiego napięcia i rozdarcia ojca i człowieka widzącego wielką miłość kobiety, którą on musi zniszczyć.” To tylko dwa fragmenty z setek recenzji jakie napisano po występach tego znakomitego śpiewaka na polskich i wielu zagranicznych scenach operowych i estradach koncertowych.

Karierę poprzedziły studia w warszawskiej PWSM w klasie prof. Marii Halfterowej. Studiował również w klasie skrzypiec. Dodatkowo uzupełnił edukację na dwukrotnym kursie w Mediolanie u Marii Carbone – Rossini. Debiutował w 1958 roku, jeszcze w trakcie studiów. Pierwszą partią był Janusz w Halce zaśpiewany na scenie Opery Łódzkiej, z którą związał się na pięć sezonów. Jest laureatem głównych nagród kilku renomowanych konkurów wokalnych: Moskwa (III miejsce – 1957 rok), Hertogenbosch (III nagroda 1958 rok), Tuluza (Grand Prix 1959 rok), Genewa (II nagroda 1960 rok).

W 1963 roku otrzymał od Bohdana Wodiczki propozycję przejścia do Opery Warszawskiej, która już dwa lata później otrzymuje miano Teatru Wielkiego. Niemal jednocześnie rozpoczyna współpracę z Warszawską Operą Kameralną. Te dwie sceny staną się najważniejszymi w jego karierze. Na nich odnosił największe sukcesy tworząc pamiętne kreacje wokalno – aktorskie. Bo jedno należy wyraźnie zaznaczyć: natura obdarowała go nie tylko pięknym głosem o charakterystycznej barwie i brzmieniu, ale również wybitym talentem aktorskim. Krytycy zgodnie podkreślali nie tylko mistrzostwo wokalne i świetne aktorstwo, ale również fakt, że jego interpretacje dowodzą umiejętności głębokiego wniknięcia w interpretowaną postać czy dzieło.

Tytułowy Pimpinone w operze Telemanna, Umberto w La serva padrone Pergolesiego, Jan w Telefonie Menottiego, a w 2003 roku tytułowy Falstaff w operze Verdiego przyniosły mu uznanie bywalców Opery Kameralnej. W tym samym czasie publiczność Teatru Wielkiego podziwiała go w: Jutrze (Jozue) Bairda, Tosce (Scarpia) Pucciniego, Weselu Figara (Figaro), Aidzie (Amonastro), Traviacie (Germont, ojciec), Manekinach (Jakub) Rudzińskiego, Pierścieniu Nibelunga (Gunter w Zmierzchu bogów i Wotan w Złocie Renu) Wagnera. Parii (Dżares) Moniuszki. Do tego należy dodać tytułowe partie w: Makbecie i Falstaffie Verdiego, Królu Rogerze Szymanowskiego, Holendrze tułaczu Wagnera oraz w Don Giovannim Mozarta i Wozzecku Berga. W 1986 roku kreował partię Edypa w prapremierze opery Edyp i Jokasta Josepa Solera w Teatro Liceu w Barcelonie. W maju 2001 roku w Teatrze Wielkim w Warszawie zaśpiewał partię Ojca w prapremierowym przedstawieniu opery Ignorant i Szaleniec Pawła Mykietyna. Jak widać bogaty, liczący ponad 45 partii, repertuar Jerzego Artysza obejmuje barytonowe partie w operach barokowych, przez opery romantyczne i wagnerowskie dramaty muzyczne, aż do dzieł współczesnych kompozytorów. Partie operowe nie wyczerpują jednak muzycznych zainteresowań Jerzego Artysza, który z równym powodzeniem śpiewa w dziełach oratoryjnych i pieśni. Ostatnim sukcesem w tym względzie było włączenie do swojego repertuaru popularnego cyklu Podróż zimowa Schuberta w nowym poetyckim tłumaczeniu Stanisława Barańczaka.

Warto pamiętać, że Jerzy Artysz koncertował niemal w całej Europie. Śpiewał na scenach Austrii, Belgii, Czechosłowacji, Francji, Hiszpanii, Niemiec, Norwegii, Portugalii, Szwajcarii, Szwecji, Włoch, ZSRR, a także w Izraelu, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Współpracował z wybitnymi dyrygentami i wieloma znakomitymi śpiewakami. Wielokrotnie był gościem Festiwalu “Warszawska Jesień” oraz wielu innych festiwali muzycznych.

Pod koniec lat osiemdziesiątych rozpoczął bardzo aktywną pracę pedagogiczną. Najpierw w Akademii Muzycznej w Warszawie, której jest profesorem Wydziału Wokalnego. W gronie jego studentów byli: Jadwiga Rappé, Anna Radziejewska, Artur Stefanowicz, Jarosław Bręk. W latach 1990-94 był dyrektorem artystycznym szkoły operowej w Barcelonie. Prowadzi też zajęcia podczas Międzynarodowego Kursu Muzyki Oratoryjnej we Wrocławiu oraz Kursu Interpretacji Wokalnej w Konserwatorium Muzycznym w Tarragonie, a także w ramach Polsko-Niemieckiej Akademii Oratoryjnej Gdańsk-Brema. Był również dyrektorem artystycznym Letniej Szkoły Operowej przy Teatrze Fortuny w Reus. Bywa zapraszany do jury Międzynarodowych Konkursów Wokalnych w: Busetto, Barcelonie, Genewie, Tuluzie i Warszawie.

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Powiązane artykuły

Związek Artystów Scen Polskich ZASP – Stowarzyszenie
Al. Ujazdowskie 45
00-536 Warszawa
pon. – pt.: 9.00 – 17.00
e-mail: zasp@zasp.pl

Copyright © 2020 Związek Artystów Scen Polskich ZASP – Stowarzyszenie. All Rights Reserved.

Webdesign by Pink Design