Licznik odwiedzin : 1345231
Logo
10-10-2017

Zwyczajny Walny Zjazd

LVIII Zwyczajny Walny Zjazd Delegatów ZASP odbędzie się
w dniach 16-17 kwietnia 2018 roku

Henryk 2015

W poniedziałek 21 marca po raz siódmy wręczono nagrodę HENRYK - najważniejszą indywidualną nagrodę Sekcji Teatrów Lalkowych ZASP przyznawaną za wybitne osiągnięcia w dziedzinie Teatru Lalek.

Uroczystość wręczenia statuetek zorganizowana przez Zarząd Sekcji Teatrów Lalkowych ZASP oraz Polski Ośrodek Lalkarski POLUNIMA miała miejsce 21 marca 2016 roku w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie podczas obchodów Światowego Dnia Lalkarstwa 2016.

Patronem nagrody HENRYK jest Henryk Ryl (1911 - 1983) lider polskiego lalkarstwa, reżyser i autor sztuk lalkowych, teoretyk teatru, publicysta, nauczyciel, wieloletni redaktor czasopisma "Teatr Lalek", założyciel Teatru Arlekin w Łodzi w 1948 r. Mocno zaangażowany w działalność społeczną na rzecz środowiska lalkarskiego oraz rozwój teatru lalek w Polsce. Był współzałożycielem i wieloletnim przewodniczącym Polskiego Ośrodka Lalkarstwa UNIMA. Dzięki niemu w 1950 r. powstała Sekcja Teatrów Lalek SPATiF (obecnie ZASP), której przez wiele kadencji był przewodniczącym. Był wybitną osobowością i ogromnym autorytetem w powojennym teatrze lalek.

"Mówiąc o teatrze lalek, zawsze mam na myśli t e a t r, w którym role bohaterów odtwarzają l a l k i, czyli postaci sceniczne stworzone na podstawie wizji danego dramatu"

(Wypowiedź H. Ryla z 1961 r.)

Statuetka HENRYKA, której autorką jest Anna Wszyndybył - artystka, rzeźbiarka. Tworzywem postaci aktora animatora jest brąz - lalka to kolorowo szkliwiona marionetka, każdorazowo indywidualnie zaprojektowana dla Laureata.

Kapituła nagrody HENRYK - indywidualnej nagrody Sekcji Teatrów Lalkowych ZASP przyznawanej za wybitne osiągnięcia artystyczne w dziedzinie teatru lalek wyłoniła następujących Laureatów:

Ewę Piotrowską i Wiesława Hejno.

 

Sylwetki Laureatów:

Ewa Piotrowska

Jest absolwentką Akademii Teatralnej w Warszawie, Wydział Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku.

W latach 2005 - 2008 była dyrektorem artystycznym Teatru "Maska" w Rzeszowie, od 2009 roku pełni funkcję dyrektora naczelnego Teatru "Baj" w Warszawie.

W roku akademickim 2013/2014 była wykładowcą w Akademii Teatralnej w Warszawie na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku.

Jest laureatką programu "Młoda Polska" oraz stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2010 roku została uhonorowana Brązowym Medalem Gloria Artis.

Jej spektakle były wielokrotnie nagradzane na festiwalach w kraju i za granicą m.in.: Bielsko-Biała, Poznań, Opole, Warszawa, Łomża, Wałbrzych, Wilno, Kowno, Alytaus, Dolgorad, Użgorad, Stara Zagora.

Dwukrotnie została nagrodzona w Ogólnopolskim Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej:

w 2006 roku za Efekt cieplarniany wg "Niepodległości trójkątów" Stanisława Ignacego Witkiewicza wyreżyserowanym na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku, w 2008 roku otrzymała nagrodę dla przedstawienia Biegun Vladimira Nabokova wyreżyserowanym w Białostockim Teatrze Lalek.

W 2009 roku otrzymała Laur Dembowskiego za reżyserię przedstawienia Sklep z zabawkami w Teatrze Lalek Banialuka w Bielsku-Białej. Nagrodzona również przez dzieci Orderem Uśmiechu.

W 2010 roku w warszawskim Teatrze Baj zrealizowała polsko - norweski projekt edukacyjny "Dziecko - teatr - świat. Ponad barierami", którego owocem był wyreżyserowany przez Nią spektakl Świat Garmanna wg Stiana Hole. Spektakl zdobył wiele nagród na festiwalach.

Kolejnym projektem artystycznym zrealizowanym w koprodukcji z Narodowym Instytutem Sztuk Pięknych (Instituto Nacional de Bellas Artes) - Mexico City była światowa premiera sztuki również w Jej reżyserii Jeśli nie powiesz, kto będzie wiedział? Berta Hiriart - maj 2014 w Meksyku - czerwiec 2014 w Teatrze Baj w Warszawie.

Ewa Piotrowska ma w swoim dorobku reżyserię ok. 30 spektakli w teatrach polskich i zagranicznych m.in.:w Rzeszowie, Bielsku-Białej, Łodzi, Katowicach, Wałbrzychu, Lublinie, Warszawie, Opolu, Rabce-Zdroju, oraz w Kownie, Moskwie, Meksyku, Koszycach.

Ewa Piotrowska jako dyrektor Baja otworzyła Teatr na nowe trendy i poszukiwania w przestrzeni teatru formy i teatru dla dzieci.

 

Wiesław Hejno

profesor sztuk teatralnych, aktor, reżyser, scenarzysta

Pracę artystyczną rozpoczął w roku 1955 w Wałbrzyskim Teatrze Lalek. Od 1967 roku na stałe związał się z Wrocławiem. Grał i od 1973 roku także reżyserował we Wrocławskim Teatrze Lalek. W tym samym czasie został wykładowcą PWST im. L. Solskiego w Krakowie na Wydziale Lalkarskim we Wrocławiu. W latach 1978 - 1987 był dziekanem Wydziału Lalkarskiego, następnie pełnił funkcję prorektora PWST Wydziałów Zamiejscowych we Wrocławiu. W 2007 roku otrzymał tytuł profesora sztuk teatralnych.

W latach 1981 - 2001 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Wrocławskiego Teatru Lalek.

Wiesław Hejno ma w swoim dorobku aktorskim około 60 ról; wyreżyserował ponad 100 spektakli dla dzieci, młodzieży i dorosłych w teatrach lalkowych i dramatycznych, w kraju i za granicą ( w Chorwacji, w Rosji, w Niemczech). Jako dyrektor naczelny i artystyczny Wrocławskiego Teatru Lalek stworzył wieloletni program repertuarowy "Małej Sceny" dla dorosłych przy tym teatrze. W ramach tego programu wyreżyserował (w latach 1985 - 89), w oparciu o własne scenariusze m.in. tryptyk Fenomen Władzy, na który złożyły się: Proces Franza Kafki, Gyubal Wahazar Stanisława Ignacego Witkiewicza, Faust Wolfganga Johanna Goethego.

Z ważniejszych spektakli dla dorosłych wymienić także należy Dziejbę leśną B. Leśmiana (1968), Czarownice J. Kurowickiego (1971), Świątki i Spowiedź w drewnie J. Wilkowskiego (1972), Celestynę F. de Rojasa (1982), Operę za trzy grosze B. Brechta (1997), Niedokonanie (1994) - spektakl oparty na Kolonii karnej i Przemianie F. Kafki, Śmiesznego staruszka T. Różewicza (2001) oraz Makbeta W. Szekspira (2003).

Dokonania artystyczne w spektaklach dla dorosłych ze szczególnym uwzględnieniem relacji aktor z lalką odkryły nowe obszary oddziaływania aktora na ożywianie lalek. I ta wieloletnia działalność zapisała Go na stałe w historii powojennego polskiego teatru lalek.