Licznik odwiedzin : 4264217
Logo

KOMUNIKAT


W odpowiedzi na powtarzające się pytania członków ZASP o statusie repartycyjnym, informujemy: przynależność do danej sekcji repartycyjnej nie powoduje utraty tantiem pochodzących z innych pól eksploatacji reprezentowanych przez inne sekcje repartycyjne.
Przynależność do danej sekcji repartycyjnej nie ma wpływu na prawo do pobierania tantiem.

Sekcja Teatrów Dramatycznych ZASP zaprasza na pierwszy wykład z cyklu "TWÓRCY ZASP"

ALEKSANDER ZELWEROWICZ

Nic, co teatralne, nie było mu obce. Reżyserował i należał do „pionierów polskiej reżyserii”. Uczył i wychowywał pokolenia artystów. Działał na rzecz integracji teatralnego środowiska i organizował instytucje, teatry oraz szkoły, dając liczne dowody postawy obywatelskiej i społecznikostwa. Bywał również autorem- pisał/tłumaczył dla teatru i o teatrze. Ale przede wszystkim – grał. Był jednym z najpłodniejszych i najbardziej wszechstronnych aktorów polskich, który osiągnął szczyty sztuki, lecz miał przecież i swoje „doliny”. Zdumiewającą wielostronność dorobku Aleksandra Zelwerowicza, jego monumentalny format i niespotykany rozmach, dostrzegali już współcześni. Stał się dla nich „jednym z najbardziej złożonych fenomenów ludzkich i aktorskich, jakie przeszły przez scenę polską w całej jej historii” (Tymon Terlecki). ”Jest żołnierz w jego naturze”, zauważył Mieczysław Limanowski, i trudno byłoby znaleźć lepsze określenie dla tej strony charakteru Zelwerowicza, która wyżywała się w rygorach dyscypliny i służby teatrowi, w organizacyjnej pasji, w zamiłowaniu do rzetelnej teatralnej roboty, w zaangażowaniu noszącym cechy  wręcz gigantomanii. Wilam Horzyca w małej monografii artysty, wydanej w 1935 roku, pisał: „[...] nie ma bowiem ruchu czy zamierzenia któremu by Zelwerowicz nie służył swą pomocą i całą swą osobą, zawsze czynny jako działacz społeczny, jako - proszę wybaczyć to słowo- filantrop, jako współtwórca wszystkiego, co godne jest tworzenia i trudu”.  Nieprawdopodobna pracowitość i legendarna autodyscyplina składały się na legendę Zelwerowicza w równym stopniu, jak tajemnice jego osobowości, „wielkiego samotnika, nie ufającego nikomu i niczemu”, noszącego w sobie melancholię, która czyniła go niedostępnym i obcym, nieskłonnym do otwierania się wobec innych, unikającym także intymnych zwierzeń. Mówiono, że dla teatru poświęcił życie osobiste, bo kochał teatr i stawiał ponad wszystko.
Nie może więc dziwić, że Aleksander Zelwerowicz zapisał się również w historii ZASPu . Był jednym z najwybitniejszych i najbardziej zasłużonych działaczy, animatorów i zarazem współtwórców tej organizacji.

BARBARA OSTERLOFF