Licznik odwiedzin : 2903540
Logo

90. urodziny Zdzisława Słowińskiego

90. urodziny Zdzisława Słowińskiego 

Zdzisław  Słowiński, znany aktor  scen warszawskich i wodewilista, czynny zawodowo w latach 1956-1979, kończy 29 lipca 2018 roku 90 lat. Uroczystości jubileuszowe odbędą  się dzień wczesnej w Ożarowie Mazowieckim w sali widowiskowej „Mazurkas Hotel” w dniu  28 lipca 2018 roku.

Starsi miłośnicy teatru  pamiętają go z Teatru Ludowego, Narodowego, Operetki  Warszawskiej, Teatru Syrena i Teatru Komedia. Obdarzony wszechstronnym talentem  ma  na swoim koncie liczne role dramatyczne, komediowe i operetkowe.

Urodził się na Kujawach, w Mąkoszynie. Od dziecka marzył o teatrze. Chciał być aktorem. Jego brat, Władysław Słowiński, kompozytor i dyrygent, długie lata pracował w Operze Poznańskiej.

Zdzisław po maturze we Włocławku, w roku 1950, dostał się do Teatru Młodego Widza w Poznaniu. Stawiał  tam pierwsze kroki na scenie jako adept i uczył się aktorstwa. W roku1951 po egzaminie eksternistycznym przed Komisją Egzaminacyjną ZASP-u, uzyskał „prawo grania” i zaangażował się do Teatrów Dramatycznych w Poznaniu (Polski, Nowy). Występował  w tych  teatrach do roku 1955. Grał  między innymi Adolfa w „Eugenii Gradet” Balzaka w reżyserii Aleksandra Gąssowskiego i  Monsieur le Bleau w „Sprytnej wdówce” Carlo Goldoniego w reżyserii Kazimierza Fabisiaka. Jeden sezon spędził w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Miał tam znakomity okres. Grał  Romea w tragedii Szekspira „Romeo i Julia” w reżyserii Jerzego Waldena, Francka w „Profesji Pani Warren” G. B. Shaw’a i Olszewskiego w „Pannie Maliczewskiej” Gabrieli Zapolskiej. Oba przedstawienia w reżyserii Mieczysława Winklera. Po pięknie zagranej roli Romea dostał propozycję z Teatru Ludowego w Warszawie. Spędził w tym teatrze sezony 1956-1959. Grał Sylwiusza w „Słudze dwóch panów” Carlo  Goldoniego, Janka Topolskiego w „Lekkomyślnej siostrze” Włodzimierza Perzyńskiego, tytułowego Mariusza w „Mariuszu” Marcela Pagnola w reżyserii Maryny Broniewskiej, Jurkiewicza „W małym domku” Tadeusza Rittnera w reżyserii Mariana Wyrzykowskiego, Błazna Filuta w sztuce Jerzego Broszkiewicza „Jonasz i błazen” w reżyserii Jerzego Grudy. A przede wszystkim Alfreda  Trzywdar Kręckiego w „Romansie z wodewilu” Władysława Krzemińskiego w reżyserii  Tadeusza Wesołowskiego. Przez następne pięć lat był aktorem Teatru Narodowego. Zagrał Trzpiotalskiego w „Szkole obmowy” Wojciecha Bogusławskiego w reżyserii Władysława Krasnowieckiego, Johna w „Ladacznicy z zasadami” Sartre’a w reżyserii Ewy Bonackiej, Błazna w „Wieczorze trzech króli” Szekspira z Danutą Szaflarską i Pisarza w „Matce Courage i jej dzieciach” Bertholda Brechta z Ireną Eichlerówną w reżyserii Zbigniewa Sawana.

Z Narodowego przeszedł do Operetki Warszawskiej. Grał tam Tadeusza w „Pannie wodnej” Jerzego Lawiny Świętochowskiego w reżyserii Beaty  Artemskiej i w „Wesołej wdówce” Franca Lehara. W roku 1964 grał gościnnie Jana Kluczkowskiego w operetce  Stanisława Renza „Dziękuję ci Ewo” w reżyserii Beaty Artemskiej we Wrocławiu (1964) Potem był jeszcze Teatr Syrena i występy w rewii oraz w komedii „Bliźniak” w reżyserii Adolfa Dymszy oraz  Jack w komedii muzycznej „Lord z walizki” na motywach sztuki Oscara Wilda w reżyserii Zdzisława Tobiasza.

Ostatni etap to teatr Komedia na Żoliborzu i  role Motylinskiego w „Klubie Kawalerów” Michała Bałuckiego w reżyserii Ireny Górskiej i role  Dorowskiego w „Weselu Fosia” Ryszarda Ruszkowskiego w reżyserii Lecha Wojciechowskiego.

Potem był wolnym strzelcem. Kilka lat był parodystą występując na Batorym w rejsach do Nowego Jorku. Wielokrotnie koncertował w Związku Radzieckim, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Występował w filmach i telewizji. Z Polskiego Radia nie wychodził. Tam bywał codziennie.

Z okazji Twojego święta życzę Ci, Zdzisiu, wszystkiego najlepszego

Witold Sadowy