Licznik odwiedzin : 2920129
Logo

Grażyna Staniszewska-Noszczyk (23.07.1936-05.03.2018)


Urodziła się w Łodzi 23 lipca 1936 roku. Ukończyła Wydział Aktorski warszawskiej PWST w roku 1960. Jej profesorami byli Maria Wiercińska, Halina Drohocka, Jan Kreczmar, Jerzy Kreczmar oraz Aleksander Bardini. Kolegami z roku – Elżbieta Czyżewska, Irena Kownas, Adrianna Godlewska, Anna Borowiec, Janusz Głowacki, Jerzy Karaszkiewicz i Krzysztof Kowalewski. Po studiach zaangażował Ją Kazimierz Dejmek do Teatru Narodowego. Spędziła w nim lata 1960-1974. Także za dyrekcji Adama Hanuszkiewicza. Grała mnóstwo ról, odnosiła sukcesy. Jej pierwszą rolą na scenie Teatru Narodowego była Sasza w „Żywym trupie” Lwa Tołstoja w reżyserii Józefa Wyszomirskiego. Potem Franchette w „Niemcach” Leona  Kruczkowskiego w reżyserii Józefa Wyszomirskiego, Anioł u Kazimierza Dejmka w „Historyi o Chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim”, role w „Kramie z piosenkami” Leona Schillera w reżyserii Barbary Fijewskiej, Junia w „Brytanisku” Racine’a z Ireną Eichlerówną i Ignacym Gogolewskim w reżyserii Wandy Laskowskiej, Gizela w sztuce Tadeusza Różewicza „Wyszedł  z domu”, również w reżyserii Wandy Laskowskiej, Klara w „Zemście” Aleksandra Fredry w reżyserii Ewy Bonackiej, Nastka w „Na dnie” Gorkiego w reżyserii Jana Maciejewskiego, Ilonka w „Zabawie w koty” w reżyserii Jana Machulskiego i wielu innych sztukach. Lata1974-1981, to Teatr Dramatyczny w Pałacu Kultury. Grała tam między innymi  Nike spod Cheroneii w „Nocy listopadowej” Stanisława Wyspiańskiego u Macieja Prus, Jane w sztuce Alena Ayckburna „Wesołych świat” w reżyserii Ludwika Rene i ponownie Klarę w „Zemście”. Tym razem w reżyserii Gustawa Holoubka. Ostatni raz pojawiła się na scenie, jako Ewa w sztuce Haliny Dąbrowskiej i jej reżyserii „Awaria. W archiwach Teatru Telewizji pozostały między innymi nagrania jej ról Stelki w „Fantazym” Juliusza Słowackiego w reżyserii Gustawa Holoubka i Olgi w „Eugeniuszu Onieginie” Puszkina w reżyserii Ryszardy Hanin. Liczne role w Teatrze Polskiego Radia oraz dubbingu.

W roku 1961 poznała Wojciecha Noszczyka, w roku 1963 została jego żoną. Urodziła dwójkę wspaniałych dzieci – córkę Marię i syna Bartłomieja. Oboje zostali lekarzami.

Grażyna Staniszewska i Wojciech Noszczyk byli szczęśliwym, kochającym się małżeństwem. On – znakomity lekarz, prof. dr medycyny, naukowiec, wybitny chirurg od spraw naczyniowych. O Jego pomoc zabiegali politycy, naukowcy i aktorzy. Zwłaszcza środowisko aktorskie bardzo wiele Mu zawdzięcza.

Aktorka odeszła 4 marca 2018 roku. Żegnam Ją ze smutkiem. Niech spoczywa  w spokoju. Profesorowi składam wyrazy najgłębszego współczucia.


Witold Sadowy

Foto Instytut Teatralny